ვნახე სამოთხე ამ ქვეყნად

(სიმღერა)

ვნახე სამოთხე ამ ქვეყნად,
რა ტურფა სანახავია;
ხელთ მეპყრა კონად შეკრული
ჩემის სამშობლოს სახია;
არც თავი უჩანს, არც ბოლო,
ასე ვის მოუჩმახია?!
მაგრამ ტურფაა, - გამოსჭვირს
შიგ სახე საქართველოსი:
მთა, ტყე, მდინარე, ყვავილი
მშობელი მიწის მდელოსი;
შიგ ჩაქსოვილა გმირთ სახე,
მამა-პაპათა ქველობა, -
სისხლი და ოფლი ერთურთში,
ხმლითა მამულის მცველობა
და ჩემის სატრფიალოსი
ჟამთ იქით ძველის-ძველობა.
ვნეტარობ ნეტარებითა,
ვერ ვძღები იმის ცქერითა;
ეს კონა გულშიც ჩამერგო
თავ-მოწონებით, მღერითა.
ვინ მომერევა, ვინ მომკლავს
უკვდავს ხედვით და სმენითა?!
შევქმნილვარ ცა-ხმელთა სწორი
ამ ნეტარების თმენითა.
ვლაღობ და ვხარობ ფრიადა
ხელს ჩანგით, პირში ენითა,
აყვავებულის გულისა
აღფრთოვანების კბენითა.