Roksolanki. Poscylla (I.11)
Настройка шрифта
"Pszczółko niemiłosierna, czemuś uraniła
Mój paluszek, dlaczegoś żądło weń wpuściła?"
"Dlategom cię ujadła,
Żeś z ula miód wykradła,
Któregom miała pożywać w późnej jesieni".
"Patrzaj, jako od razu skóra się rozpadła,
Aod bólu srogiego twarz moja pobladła".
"Pewnie zdrową byś była,
Gdybyś nie poruszyła
Cudzego i nie siągała do skrytej dzieni".
"Któż to wiedział, żeś natenczas w dzieni siedziała,
Kiedym ja, nieszczęśliwa, miód z niej wybierała?"
"Tak świat rozkoszy słodzi:
Tuż przy nich gorzkość płodzi,
Między trochę miodu żółci przydając wiele".
"Nie dbam, żeś mię boleści, pszczółko, nabawiła,
Ponieważ dlategoś miód z żądłem utraciła".
"Wszytkoś mi odebrała,
Com najlepszego miała:
Masz miód, masz żądło - jesteś pszczółka w ludzkim ciele".
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/shimon-zimorovich/roksolanki-poscylla-i-11/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.