Roksolanki. Hadryzja (I.10)
Настройка шрифта
W południe smutna Cypryda
Szukała niegdy Kupida
Obłąkanego.
A gdy Acydal zbiegała,
Nie nalazszy, narzekała
Z żalu ciężkiego:
"Kto mię w frasunku pocieszy?
Kto się z weselem pospieszy
Do mnie, sieroty?
Kto mi znajdzie mego syna,
Maluczkiego Kupidyna,
Moje pieszczoty?
Obdarzę go jedną z wiela,
Wybrawszy za przyjaciela
Haliną gładką.
Zechce-li inszej nagrody,
Dam mu dostatek urody
I postać rzadką".
Co tu czynić mam z wszetecznym
Dzieckiem, bowiem mi w serdecznym
Kryje się gmachu?
Jeśli go wydam Wenerze,
Kupido mię, jako wierzę,
Nabawi strachu.
Jeśli go zataję zasię,
Rozgniewam Pafiją na się,
Sobie zaszkodzę.
Siedźże, zbiegu, w sercu moim,
Tylko mię płomieniem twoim
Nie pal tak srodze.
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/shimon-zimorovich/roksolanki-hadryzja-i-10/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.