Зарубежная поэзия · На польском языке

Roksolanki. Bonorella (I.13)

Зарубежная поэзия Короткие стихиО дружбе
Настройка шрифта
Размер
19
От 14 до 30 пикселей
Шрифт

Skoro wiosna młoda pojźrzenie wesołe
Skłoniła na pola nagie i góry gołe,
Zaraz świat starość swą odmładza,
Zaraz ziemia owdowiała płód martwy odradza.
A ty, Pawencyjo, w takiej grzecznej dobie
Dni ucieszne smutno trawisz w przykrej chorobie,
A czasy wdzięczne i rozkoszne
Frymarczyłaś na kłopoty i chwile żałosne.
Pójdziem wszytkie w sady kwiatkami natknione,
Pospieszmy i w ogrody nowo wsadzone,
Tam wieńców z najzdrowszego zioła
Zgotujemy dla twego struchlałego czoła.
Przetoż, śliczna dziewko, pod ten czas twój chory
Z ochotą chciej nasze przyjąć życzliwe zbiory;
Jeśli cię nie mogą uleczyć te kwiaty,
Więc się z tobą podzielemy czerstwymi laty.

Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку

Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.

Обсуждение

Комментарии

0

Комментариев пока нет. Будьте первым.