Зарубежная поэзия · На польском языке

Rozmowa z pliszką

Зарубежная поэзия О Боге и душе
Настройка шрифта
Размер
19
От 14 до 30 пикселей
Шрифт

MARZYCIEL.

Pliszko pusta — hoża — wesoła!
Zkąd cię bogi w okno me wiodą,
Skrzydły zdmuchać boleść mi z czoła,
Myślom świecić oczek pogodą?

PLISZKA.

Ręką Pana nad pany
Duch z miłości utkany,
Ciałko moje, to mgiełki obsłonka!
Z gwiazd na gwiazdy — po tęczy,
Tu spłynęłam, gdzie jęczy,
Gdzie niebaczny w zwątpieniach się błąka.

MARZYCIEL.

Ho, pustaczko! zkąd się to bierze
W drobnéj główce tyle mądrości?
Jaki zdrajca wyplotł nieszczerze
Mojéj choréj duszy skrytości?

PLISZKA.

Kto mi wyplotł, niekłamię,
Bo ja widzę to sama:
Czyście rozum z uczuciem zjednali?
Rozum, czucie — jednota,
W głosie ptaszka szczebiota,
Dyszy w trawce, w słoneczku się pali.

MARZYCIEL.

Oj, szczebiotko! prawda ta święta
Niewcielona w głowy człowiecze....
Jednak — odwróć lube oczęta,
Bo mi reszta myśli uciecze!

PLISZKA.

Niech ucieka najprościéj
Do Nadziei — Miłości —
Wiary: — zbawcza trojbarwna to zorza!
Myśl twa zorzę pokocha,
Zorza ciebie też trochę, —
Z nią przedźwigniesz i góry i morza!

MARZYCIEL.

Pliszko! daj mi nieco swych piórek,
Żebym latać z tobą był w stanie!
Lub zamieszkaj ten tu podwórek,
Niech mi świeci duszne zaranie!

PLISZKA.

Duch się wszędy promieni,
Niezna czasu, przestrzeni,
Nieboleje rozłąki żałobą.
Cóż, że tu niezostanę,
Paść twe oczy gliniane?
Ja przy tobie — ja w tobie — ja tobą!

MARZYCIEL.

Och! ja z tobą w gromów potoki!
Ale duch mój z ciałem zrośnięty:
Niéma siły wznieść téj powłoki,
Niéma siły zgnieść ją na szczęty....

PLISZKA.

Mój ty miły, niemiły!
Niechcę ofiar nad siły:
Tu mnie znajdziesz, gdy dusza w potrzebie.
Po promyku xiężyca
Spłynie twoja wietrznica,
By być tobie czémś więcéj od ciebie.

MARZYCIEL.

Nie, ptaszyno! weź mię do nieba:
Marzeń gmach mój w gruz się rozpada,
Nowych marnie klecić nietrzeba....
Prawda, szczęście — gdzie ich zasada?

PLISZKA.

Nuż ze światka na światek!
Ja harmonija, ja kwiatek,
Ja motylek, niemowlę, dziewoja,
Ja rodzina, ja grody,
Ja ojczyzna, narody....
Kiedy pojmasz — to będę już twoja!

MARZYCIEL.

Ptaszko luba, mówisz zawiele!
Cóż jeżeli ognie się wzniecą
Z ocalałéj skierki w popiele?....
Czy... pokochasz... nieco... choć nieco?

PLISZKA.

Ba! zabawne pytanie!
Bywaj zdrowy, mój panie;
Mówmy lepiéj zdaleka, przez drogę.
Klnę się życiem i zdrowiem:
Czy pokocham — niepowiém;
Że niekocham — powiedzieć niemogę!

MARZYCIEL.

Lecz nieuchodź! chwilę — pół chwili, —
Bliżéj ku mnie, zorzo skrzydlata!
Niech do lotu duch się zasili:
Och! do jutra — długiéż to lata!

PLISZKA.

Tożto dowód miłości?
Bóg samotny w nicości
Ukochaniem swéj myśli świat stwarza!
W człeku tenże duch Boży:
Kiedy kocha, to tworzy;
Kiedy tworzy, to dzieło mocarza!

MARZYCIEL.

Odleciała... Człeku nieboże,
Jakże twa potęga jest licha!
Jedno nic — na niebo wznieść może;
Jedno nic — aż w piekło cię spycha.

Репетиция

Винценты Коротынский

Rozmowa z pliszką

Перед первой строкой нажмите «Начать замер». После последней нажмите «Закончить».

Время чтения0:00
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку

Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.

Обсуждение

Комментарии

0

Комментариев пока нет. Будьте первым.