Do Władysława Syrokomli
Настройка шрифта
Pod wiejską strzechą na Litwie słynie
Wieść o bocianie, wioski sąsiedzie.
Nim sroga zima te strony minie,
Marząc o wiośnie, w obcéj krainie
Przychodzień życie niewolne wiedzie.
Lecz gdy ożywczy promyk wiośniany
Zaledwie śniegi roztapiać pocznie, —
Bocian serdeczną tęsknicą gnany,
Rzuca zamorskie pyszne banany,
Wraca na Litwę, wesół widocznie.
Wraca do swego kmiecia-sąsiada,
Do swojéj łąki co czuć zaczyna,
Do swojéj olchy gdzie gniazdo składa;
A na potężnych skrzydłach mu siada
Mała jaskółka — wątła ptaszyna.
I król przestworów już wiatry porze, —
Pojął jéj chęci z siły słabemi,
I pod swém skrzydłem tuli niebożę,
Niesie przez piasku, przez wody morze,
Do czarodziejskiéj rodzonéj ziemi.
Och! na jéj widok aż serce rośnie!
Choć jeszcze wokół zimno, lodowo,
Bocian z jaskółką gwarzą radośnie
Do serca ludu o przyszłéj wiośnie, —
I szczery Litwin wierzy na słowo.
Dusznie przyjęci przez Litwy syny,
Ptaszkowie spólny budują domek
Dla przyszłéj sercom krewnéj rodziny:
Bocian zakłada mur, podwaliny,
Jaskółka niesie choć kilka słomek.
I jeśli wicher olchy nieskruszy,
Niepopchnie ptasząt w drogę sierocą, —
Nadzieją ulżą głodnéj katuszy,
Pieśnią wymodlą ludziom hart duszy,
I plenne żniwa im wyszczebiocą...
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/vintsenty-korotynskiy/do-wladyslawa-syrokomli/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.