ბაღი ვიხილე გუშინა

(სიმღერა)

ბაღი ვიხილე გუშინა:
ია-ვარდითა ჰყვაოდა.
მცენარეულით სავსეა,
სიტურფით სხვადასხვაობდა.
დღეს ვნახე... გული მომიკვდა,
რომ ბაღი არარაობდა,
ზედ დადიოდა ნახირი,
ზოგი ხტის, ზოგი ბღაოდა,
და ცაში ნიშის მოგებით
შავი ყორანი ჩხაოდა.

გუშინა ვნახე ჭაბუკი:
ლაღი, ყელ-მოღერებული,
მტერთან და მოკეთესთანა
საფრად გულ-მოჯერებული:
მოკეთესთანა - სიკეთით,
მტერზე ხმალ-ამოღებული,
და დღეს-კი წელში მოხრილი,
ყველასთან მოფერებული.

გუშინა ვნახე ქალ-ვაჟი,
ყელ-ყელზე გადაჭდობილნი,
ყველასგან ურთიერთისა
მოსიყვარულედ ცნობილნი,
და დღეს-კი ერთმანერთისა
დაუდეგარად მწყევარნი:
არ იზავებდენ ერთმანერთს,
როგორაც კურდღელს მწევარნი,
ერთი ერთისა, სხვა სხვისა
მოარშიყედა მდევარნი.

გუშინ ვიხილე ყმაწვილი,
დედის გულ-მკერდში ჩაკრული,
დედას უბღუჯავს ძუძუებს,
ტკიპივით იყო დაკრული;
და დღეს-კი იმისვე ხელით
მისი მშობელი დაკლული.

გუშინა ვნახე მდინარე:
აღვარებული ქოთობდა,
და დღეს-კი დადინჯებულა,
იგი აღარა ლოთობდა, -
ქვებს დაესვენა, ხეებსაც,
ჭკვიანად მოდის, უმადა,
გადაქცეულა საწყალი
სახრავ და სათლელ დუმადა:
მხოლოდ ამას-ღა დუდუნებს:
„თავისთვის ვიყო ჩუმადა!“...