Transakcyja. Tren 2
Настройка шрифта
Od półtrzeciu dziedzicznego
zaczęłam i wieku mego
Różne cierpieć utrapienia,
w których mało co ulżenia.
I jeszcze małemi dziatki,
osieroceni od matki,
Z bratem zostałam w tym wieku;
dość, że sieroctwo człowieku.
Minę insze transakcyje,
które, jak na komedyje,
Fortuna mię wystawiała,
za cel przeciwnościom dała.
Taż i z ojcem mym walczyła,
lubo zaś to nagrodziła,
A mnie ucząc cierpliwości,
w klasztornej miała ścisłości.
I tam, lub w skrytym mieszkaniu,
gdziem była na wychowaniu,
Nie uszłam tych przeciwności,
bo mię już i w śmiertelności
I same były wprawiły
i babki życia zbawiły,
Która, mię mając w opiece,
zdała rząd na insze ręce.
Leć jeszcze łaskawe nieba,
wiedząc, co młodości trzeba,
Opiekuna sporządzili,
co szedł z matczynej liniji.
Dość afektu przy krewności
opiekuńskiej powinności
Uznawałam, choć w tym siła
fortuna mi zazdrościła.
Leć już klasztorne mieszkanie
opuszczając, pod staranie
Ojca mego i opiekę
bezpiecznie pod nię uciekę,
Zwłaszcza, że przydały jeszcze
nieba na matczyne miejsce
Tę, co zetrze sieroceńskie
łzy afektem macierzyńskiem.
Ale mi to już solwował
ten, co znać tego spróbował,
Mówiąc, iże nie dogodzi
ten, kto kogo nie urodzi.
Ja przypadam na to zdanie,
przydając i to mniemanie,
Że miłość daleko chodzi
tam, gdzie interes zachodzi.
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/anna-stanislavskaya/transakcyja-tren-2/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.