Зарубежная поэзия · На польском языке

Transakcyja. Tren 1

Зарубежная поэзия
Настройка шрифта
Размер
19
От 14 до 30 пикселей
Шрифт

Szczęść mi, Boże, w moję drogę,
bo w niej nieco trwożyć mogę,
W którąm się już zapuściła;
strzeż mię, bym nie pobłądziła!
Biegłabym w dalekie strony,
a jeśliże tam obrony
Znajdę sercu stroskanemu,
ciężkim żalem ściśnionemu!

Tamuje mię Dunaj bystry,
wspominając, że miecz ostry
Niedawno tam zranił serce.
A pocóż tam bieżeć zechce?
Już mi, szumiejące wody,
nie dodacie swej ochłody!
Niech się wami kontentują
nimfy, co w was rezydują!

Więc pójdę w ogrody wonne;
leć i tu nadzieje płonne,
Aby mi z kwiecia odory,
lubo ich same pozory,
Jakie kontentece dały,
bo w tym gusty me ustały;
I słowik głosem krzykliwym
nie zwabi, choć łagodliwym.

To już na zielonej łące,
miedzy zioła woniejące,
Te dodadzą uśmierzenia
w ciężkościach i spoczynienia.
Leć i tam lube zefiry
w przykre mi się obróciły
Wichry, że miasto ochłody
nie mam i tam mej swobody.

Wabi podczas myśl ciekawa,
perswadując, że zabawa
U dworu, konwersacyja,
melancholiją wybija.
Ale cóż i tam smakuje,
co za powaba cukruje?
Mam przestrogę — zlecę temu,
co się udać chce, każdemu.

Więc idę w głębokie lasy,
a tam me już wszytkie czasy
Trawić będę, pokutując,
czas stracony opłakując.
Któreż dodasz, drzewo, cienia,
bym miała co ochłodzenia?
Tam uważę moje sprawy,
całego wieku zabawy.

Leć i tu myśl ma błędliwa
trwoży mię, żem frasobliwa,
Bym pod tem drzewem nie siadła,
dla którego nam odpadła
Rozkosz pierwsza pozwolona,
przez człowieka utracona.
Mijam tedy wszytkie drzewa:
herbownego trzymać trzeba.

Tu już zasiadam bezpiecznie;
a siedzieć pod nim statecznie,
Lubo owoc przykry rodzi;
ale mi go ten osłodzi,
Co go najpierwej skosztował
i mnie go tam nagotował.
Wszakem go już kosztowała,
nie będę się nań wzdrygała.

Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку

Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.

Обсуждение

Комментарии

0

Комментариев пока нет. Будьте первым.