Зарубежная поэзия · На польском языке

Kwestarz starozakonny

Зарубежная поэзия О смерти
Настройка шрифта
Размер
19
От 14 до 30 пикселей
Шрифт

Codzień go widzą już lat ze trzydzieści,—
Znają twarz jego z wyrazem boleści,
I kształtną postać, co w łęk się już zgina,
I długą brodę, co siwieć poczyna;
Znają kapotę, co Bóg wie lat wiele
Cudem przyrosła trzyma się na ciele;
Znają po bruku niepewne stąpanie
Nogą pół bosą, gdzie rana na ranie....
Chodzi i zbiera— lecz nie sobie plony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Codzień go widzą na ulicach miasta:
Po najciaśniejszych zakątkach się szasta,
Idąc potrząsa blaszaną skarboną,
Ażeby do niej półgrosza wrzucono.
Ku jasnym panom zbliżyć się nieważy,—
Wzywa biedaków do wsparcia nędzarzy,
Błaga wzgardzonych braci w Abrahamie:
I każdy grosz swój na połowę łamie,
Nikt nieodpycha blaszanej skarbony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Codzień go widzą gdzie ciemne poddasza,—
Wsparcie od biednych biedniejszym roznasza:
Tam, gdzie obłożnie boleje kaleka,
Gdzie drobna dziatwa pożywienia czeka,
Gdzie wdowa rękę wyciągnąć się sroma,
Gdzie głodne dziewczę ma schłonąć sodoma,
Gdzie ani z wieści nieznają wesela,—
Po kilka groszy każdemu rozdziela,
Z niecierpliwością odpycha pokłony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Codzień go widzą gdy wieczor szarzeje:
Odbywszy drogi kwestarskiej koleje,
Dybie do kurnej klatki wyrobnika:
Tam drąg u miecha kowalom pomyka,
Lub z powroźnikiem wyprzęda paździerze,
Lub do kapara w olejni się bierze,—
I cały wieczor pot leje obficie
Dla kilku groszy na własne przeżycie.
Nieśmie brać sobie z biedaczej skarbony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Codzień go widzą północni wędrówce:
Siedzi w gospodzie przy cieńkiej łojówce,
Zjada garść bobu i Biblię czyta;
Na lica troska wychodzi ukryta,
I w smutnych myślach zatopiony siedzi,
Znosząc obelgi pijanej gawiedzi.
Niby nieczuły co serca dotyka,
Płacąc za wzgardę wzgardą niewolnika,
Wzdycha przed śmiercią do praojców strony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Codzień go widzą— i zna go śród wiela
Biedna, zelżona dziatwa Izraela!
Gdy jego dusza ku ojcom pośpieszy,
Kto ma nieść zwłoki? będzie waśń u rzeszy;
Nędznych i możnych, starców i młodzieży,
Na okopisko pół miasta wybieży;
Sypiąc na zwłoki ziemię z Chanaanu,
Będę w modlitwie polecać go Panu;
Ozwą się w tłumie żałościwe tony,
Choć Żyd od uczuć zdawien odsądzony.

Репетиция

Винценты Коротынский

Kwestarz starozakonny

Перед первой строкой нажмите «Начать замер». После последней нажмите «Закончить».

Время чтения0:00
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку

Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.

Обсуждение

Комментарии

0

Комментариев пока нет. Будьте первым.