ხარი ირემი

ხარი ირემი ტირის ძალზედა.

აღარ წავიდა იალაღზედა;

არ ეკარება ამხანაგებსა,

მარტოდ-მარტოკა დადის განზედა.

ვაჟკაცს დაემტვრა რქები ჭიდილში,

მგლოვიარეა იგი მაზედა.

ნათესავების ნახვა რცხვენიან,

რომ აღარ ჰშვენის რქები თავზედა.

ეკვრის ხევ-ხუვსა, შამბსა, შალდაყსა,

აღარ წავიდა იალაღზედა…

ის როდი იცის შეუგნებელმა,

თუ რქა მოუვა კიდევ რქაზედა;

კვლავ ინავარდებს ირმებთან ერთად

და ნიავს დაჰლევს მაღალს მთაზედა!