ჰეი, ტკბილო ხმებო

ჰეი, ტკბილო ხმებო,

თქვე ჩემო მტრებო!

ცაში მიგყევართ,

ღვთიურ ხმას ჰგევხართ.

თავს თქვენ მავიწყებთ,

მიტომ მამიწებთ;

სრულად მოგანდეთ

მე ჩემი თავი

და აღარ ვფიქრობ

შამემთხვას ავი,

ან მოვკვდე სადმე

ოხერ-ტიალად:

ქმნილი ვარ მისი

ტანჯვის ფიალად.

ეჰ, ხმებო, ხმებო,

დებო და ძმებო,

მომაპყართ სმენა!

თქვენა მკლავთ, თქვენა!

თქვენ შამაყვარეთ

მშობელი ენა,

ტანჯვით ცხოვრება

და აღმაფრენა.