ყორანმა ყორანს გასძახა

(სიმღერა)

ყორანმა ყორანს გასძახა
იალბუზისა მთასაო:
ადე, წავიდეთ, დობილო,
დროა გავუდგეთ გზასაო.
ძოღან ვიარე ბარადა,
კახეთს თოფები ტყვრებოდა,
ბევრი მკვდარი სჩნდა მინდვრადა,
დედის ერთაიც კვდებოდა.
მე ჩაგიძღვები, ჩავიდეთ,
ბრიყვსა დავთხაროთ თვალები,
გემრიელია, დავჭამოთ
მამაცის ყმისა მკლავები…
ბევრის კახელის, მოკლულის
მტრისგან მთაში და ტყეშია,
გავაცხე ნისკარტს წვერზედა
მიჭრილ-მოჭრილი ლეშია.