მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავ

მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავ,

წვერ-პირი მორთე თეთრადა,

ეხლა იარონ იქნება

ჭკვამ და გულისთქმამ ერთადა

მომწყინდა გულის ჯახირი,

დამღალა მისმა ბგერამა;

დღესაქამომდე მის ღელვა

ვერ დაამშვიდა ვერრამა; _

ბერ მუხად გულში იფარჩხვის,

რაც მიანდერძა დედამა, _

დაწურა, სისხლად დაწურა

ქვეყნის უღმერთოდ რბევამა;

ტანზე ამასხა ეკალი

საფლავთ წინაპართ კვნესამა,

აკლდამებიდამ მწყრომარედ

იმათმა გადმოხედვამა.