Roksolanki. Teofil (II.08)
Настройка шрифта
Przez sen, jawnie-li, na pięknej łące
Widziałem strojne panny grające,
Dwór snadź pięknej Dyjanny. Trzy jelenie białe
Świetny wóz złotem wiozły, k temu charty śmiałe.
Tyrska szata, smycz na niej, warkocz rozpuszczony,
Trąba, sajdak - pewny znak, że córka Latony.
Wszytkie gładkie, lecz jedna prawie
Jako kwiat róży przy polnej trawie
Insze przeszła urodą. Czoło jej tyjarę
Z lilijej białej niosło, własną twarzy miarę;
Jej gwoli wszytkie grają, śpiewają i tańczą,
Ona z boginią łowów grała pomarańczą.
Sercu rzecz miła, oczom wejrzenie.
Jedno iż z góry w dół idą cienie,
Dyjanna ją odwozi matce wozem złotym;
Za nią me oczy idą, poszło serce potym.
Nie wiem kto, lecz po mowie znam i po ubierze
Cną Sarmatkę, a we mnie ogień górę bierze.
O można Cypry, jeśli posługi
[M]e ważne były przez ten czas długi,
Daj znać człeka miłego, imię i ród pomień.
We mnieś ogień wznieciła, wznieć także w niej płomień,
Za co wonnych ziół ołtarz i gołębi parę
Piórem równych śniegowi dam ci na ofiarę.
Tylko bądź, proszę, życzliwa. A ty,
Serca ludzkiego strzelcze skrzydlaty,
Wyciągniej niepochybne jedwabiem twe rogi,
Wypuść ku niej wiadomy bełt serdecznej drogi,
Aby me powolności torem twojej strzały
Do jej serca lubego lepszy przystęp miały.
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/shimon-zimorovich/roksolanki-teofil-ii-08/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.