...ნა ფორტეპიანოზედ მომღერალი

ხმა საკრავისა,

ნელ ნარნარისა,
სულს განახარებს;

და მშვენიერის

ენა ამიშლის
გულისა ჭირებს!

ვჭვრეტდი ლამაზსა,

სევდითა ნაზსა,
და შევეტრფოდი;

ყოველთ გრძნობათა,

ყოვლთ გონებათა
მას მივაპყრობდი.

ღაწვნი ნაცრემლნი,

ტრფიალთ დამწველნი,
უფროს შვენოდენ;

თმანი ნაშალნი,

მკერდზედ დაყრილნი,
ემუქმკებოდენ.

ჟუჟუნა თვალნი,

გულთა მომკვლელნი,
მოცინარობენ;

პაწაწა ტუჩნი,

ვარდებრ ნაფურცლნი,
ლხენას მოჰბერვენ.