Зарубежная поэзия · На польском языке

Improwizacja

Зарубежная поэзия О жизниОб одиночестве
Настройка шрифта
Размер
19
От 14 до 30 пикселей
Шрифт

Gwiazdy naszych salonów, aniołki pieszczone!
O przecudne Huryski doczesnego raju,
W złociste barwy tęczy zgrabnie wystrojone
Błyszczycie życiem wiosny i krasami maju.

Gwiazdy naszych salonów! gdy rajsko, ułudnie
W około skoczne zataczacie kręgi; —
Gdy przy muzyki dźwięku zalotnie i cudnie,
Jak morze, gdy stłoczywszy kołysane wstęgi,
Wionie roskoszą burzy i pierś modrą wzdyma, —
W salonach, w blasku świateł jaskrawych, błyszczących,
Radość gorejącemi zdradzacie oczyma,
Wsparłszy rączki na drżącém ramieniu tańczących —
Gwiazdy naszych salonów! wy o tem niewiecie,
Że są dusze ziębnięte jako bryła lodu,
Których taniec niewzruszy.... i że są na świecie
Tacy, co przeklinają chwilę swego rodu!

O! wy o tem niewiecie.... Nieraz pod oknami,
Kiedy z nich, jako z kotła szum kipiącéj wody,
Radość i śmiech i hałas buchają kłębami,
Brzmią hymny szczęścia, radości, swobody, —
Wtenczas jakaś dzika, zasępiona postać
Wlepia w salon spojrzenia tułackie, natrętne,
Jak gdyby kawał szczęścia chciała od was dostać.
I podzielić roskosze tak żywe, namiętne.

O, ileż w tém spojrzeniu maluje się myśli!
Jakie żądze, uczucia, zwiedzione nadzieje!
Których rozum nie pojmie, słowo nie określi,
A w których się odbiły długich cierpień dzieje.
Bo nie każdemu złotem uwite pieluszki,
Nie każdego kolébka pełna woni kwiatów,
I nie każdemu jakieś dobroczynne wróżki
Umieszczą dramat życia wśród róż i szkarłatów.

O, nie każdemu!.... Nieraz sucha droga życia,
Nieukraszona żadną nadziemską melodją,
Ni wesoła, ni wzniosła, od chwili powicia
Jałowym brzmi rozgłosem, jest nudną parodją. —
Gdybyż przynajmniéj wielkie przezwyciężyć burze,
Śmiałém czołem odtrącić niebezpieczeństw roje,
Otwartą pierś nadstawić ludziom i naturze;
Gdybyż przynajmniéj z chwałą zakończyć te boje! —
Ale nieznaną walkę staczać całe życie,
Podłe, nikczemne czyny przepuszczać bezkarnie,
I przepłakać swój żywot, przeklinać go skrycie, —
Bez chwały, bez nadziei — o, to są męczarnie!...

Lecz się nie bójcie, moje piękne panie!
Jeśli czoło, gdzie myśl ta wyryta głęboko
Wesoły taniec przerwie, — nagle w oknie stanie,
Po salonie powlecze zasępione oko.
Nie trwóżcie się daremnie! — żadnego morderstwa
Nie popełni to brzydkie, niegrzeczne widziadło;
Tylko bal wypiętnuje uśmiechem szyderstwa: —
A gdzie jest to szyderstwo?... spojrzyjcie w zwierciadło.

Репетиция

Густав Эренберг

Improwizacja

Перед первой строкой нажмите «Начать замер». После последней нажмите «Закончить».

Время чтения0:00
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку

Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.

Обсуждение

Комментарии

0

Комментариев пока нет. Будьте первым.