Gęśl XIX
Dirige Domine vias meas.
Krolu Niebieski/ rządźco źiemskich granic/
Y też Niebieskich/ v ktorego za nic
Biegi śmiertelne/ co ie tu na źiemi
Cżymśi piszemy.
Proszę ćię iednak byś w żywoćie moim
Ktory ze wszech stron łzam podległ był twoim/
Okiem przytomien/ cżasu biedney wady/
Dodaiąć rady.
Niech kto iako chce koii płacż w żałośći/
Niech sercu wzrusza cżym vmie radośći/
Zaden potężniey procż ćiebie moy Boże/
Tulić nie może.
A iednak prawda: bo prozna robota
Cżłeku/ gdy tego chce zbawić kłopota/
Ktory nie z niego idźie/ lecż iest trwoga
Samego BOGA.
Tul mię też a wodź śćieszkami twoimi/
Ktore są śćisłe/ ztąd nie snadnie nimi
Dobiegać końca/ iak tak więc z pocżątku/
Trudniey do szcżątku.
Miey mię na wodzy: niech marnośći lube
W smak mi nie idą/ ktore zwykły w grube
Nieszcżeśćie grąźić/ zna to więc na iawi/
Kto się w nich bawi.
Oycowskie mię karz/ bo będźieszli srodze/
Nie ostoię się na zbawienney drodze/
Co źle pomyślić/ lepszy byt v ćiebie
Panie moy w niebie.