Transakcyja. Do czytelnika
Nie dziwuj się, żem taki tytuł książce dała,
żem ją przez treny opisować chciała,
Bo życie ludzkie jednem trenem sądzę;
kto czytasz, wybacz, jeżeli w tym błądzę!
Bo słusznie, byśmy one śpiewać mieli,
iże w marnościach prózno czas trawili.
Porachuj każdy swój wiek od młodości,
czy nie naliczysz więcej w nim gorzkości,
Niżeli pociech, co się znajdowały;
a te, choć były, to niedługo trwały.
A tak to wcześniej postrzegaj, niżli ja,
widząc, że wszystko za czasem omija.
Tę zaś ode mnie chciej przyjąć przestrogę,
bo cię najlepiej informować mogę,
Jako świadoma fortuny omylnej,
ażebyś to miał na pamięci pilnej:
Być zawsze mężnym na wszelakie szczęście,
lubo pociechy, lubo też nieszczęście.
Jeśli zaś książka nie do gustu twego,
ta jej jest wada, że białogłowskiego
Konceptu, a zaś sama rzecz pisana,
to niech nie będzie od ciebie czytana.