მთიულის სიმღერა
მზეო, რა ცოტა ხანს გხედავთ,
რა მალევ დაგვემალები!
უცდი მზის ჩასვლას, სიბნელევ,
მოხვალ, თავს დაგვეფარები.
გვიან მოგვიხვალ, ზაფხულო,
მალევე დაგვეთხოვები.
მაღალო სასოვეთ-თავო,
გაგყინავს, დაგვეთოვნები!
მალედავ დასდებს თვირთვილსა,
ფოთოლნი ჩამოცვივიან;
მოდიან გულხელ-დაკრეფით,
ჩამოსვლით ჩამოტირიან.
დასჭკნები, ქალო ლამაზო,
კავები ჩამოგცვივიან.
მაშინ მითხროდენ, შენთვისა
ვინ ნახეს ატირებული?!
მიწად იქცევი, ვაჟკაცო,
წადილით ახირებული.
მამგონედ საფლავს გიჩრდილავს
შამბნარი აყვირებული.
კეთილს თან დასდევს მოსისხლედ
ბოროტი აბირებული!