Gęśl VIII
Numinis hic plenam referemus carmine Cœnam.
Pan IEZVS Zbawićiel miły/
Gdy w zbroiey tłuszcże były/
Co go do złych Zydow mocy
Miały iąć w ciemney nocy.
Sprawował zbawienną z swymi Wiecżerzą/
Ktorey zmysł rozmaićie dźiś ludźie bierzą/
Y roznie o niey wierzą.
Wźiął naprzod chleb w Swięte ręce/
Gdy iuż ku krwawey męce/
Z Zwoleniki się rostawał/
Z dźiękami im rozdawał.
Mowiąc: bierzćie/ iedzćie/ toć iest moie Ciało/
Ktore za was na śmierć cięszką się wydało/
Y ma iuż mąk nie mało.
A to zawsze cżyńćie na pamięć moię/
Gdyż prze wasze zdrowie mąk się nieboię/
A o wasz żywot stoię.
Wtenże sposob cżyniąc dźięki/
Po Wiecżerzy z swey ręki/
Kielich z Winem im dać racżył/
Y wtym ich nie przebacżył/
Mowiąc: ten Testament niech wam będźie dany/
Krwie moiey za grzechy wasze wylaney/
Pijćie pomniąc na me rany.
A cżyńćie to wszystcy na pamięć moię/
Ile pić będźiećie/ bo ia duszę swoię/
K śmierći prze wasz vpad stroię.
Niezmiernasz to łaska była/
Ktora się k nam ziawiła/
Ze nam Pan Zbawienney chęći/
Zostawił te piecżęći.
Krzyknimysz wszystcy y wielcy y mali/
Day BOZE bysmy tych dobr godnie vżywali/
Tobie chwałę wzdawali.