Gęśl XII
Mens bona REGNVM possidet.
Co za głupstwo sprosne zgoła/
Miecżem chcęcy krwawić cżoła/
Drąc się do cnych Krolow koła/
Nie wiećie Zamkochwytowie/
Kto Krol prawy w mądrych słowie.
Nie ztworzą ćię Panem skarby/
Ni drogie szarłatne farby/
Ni świetna w cżubie Korona/
Ni w posowach złote grona.
To Pan: w kim strachu, ni zdrady
Niemasz/ a serce bez wady/
Kto nie tła zgubną żądośćią
Pospolstwu dufa z bacżnośćią/
Ktore dobroć płaći złośćią
To Krol kto Pan w miernym chlebie/
Pompy kładźie niżey siebie/
Kto nieszcżeśćiu w cżas zabiega/
Smierći strach go nie dolega.
Dość tam Pana gdźie myśl stała/
A serce trwogą nie pała/
Będźieli to w tobie Braćie/
Iesteś PAN choć w kmiecey szaćie.