Святая Мария, нетленный храм
Սրբուհի Մարիամ, անապական տաճար
Եւ կենարար Բանին ծնող եւ մայր.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Անդաստան հոգեւոր եւ համապայծառ ծաղիկ,
Որ հոգեհոս անձրեւէն՝ հովանաւորեալ ի քեզ՝
Պտղաբերեցեր ի Հօրէ՝ յայտնեալ մարդկան.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Հաստատութիւն երկնի եւ երկրի,
Կենդանութեանց բաշխող
Որ աստուածային լուսոյ ճառագայթիւքն
Վայր իջեալ՝ վերականգնեաց զնախահայրն ի գլորմանէ.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Աստանօր երկինք ի յերկրի
Երևեցար եւ վեհագոյն քրովբէից,
Որ զերկնային զօրացն զՏէրն
Ի գիրկս քո բարձեալ կրեցեր.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Կենացն փայտիւն յորդեցեր զմեզ ճանապարհ
Ի սրովբէափակ պաշտպանութենէ
Եւ զբոցեղէն զսուրն կապտեցեր.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Դուռն երկնից եւ էջք Աստուծոյ,
Խաղաղութեանց միջնորդ,
Որ զնախամօրն զԵւայի բարձեր զերկունըս՝
Տիրացեալ մահուն.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Ուրախ լեր, բերկրեալ, Տէր ընդ քեզ՝ ասելով
Եւ բազմութիւնք հոգեղինացն
Հրաշալի ձայնիւ երգէին քեզ զբերկրումն.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Հիւթական, եղական, անեղ Բանին բնակարան,
Որ ըզհուրն Աստուածութեան
Յորովայնի քում ընկալար և ոչ բոցակիզար
Որպէս երբեմն զմորենին,
Այլ ծնար զԱստուածն բոլորից.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Խորհուրդ կենաց եւ փրկութեան
Վերաթեւող եղեր աշխարհի.
Երազապէս բարձրացուցեր զհողեղէնքս ընդ հոգեղէնսըն
Ի բնակութիւնս հրեշտակաց.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։
Տո՛ւք զփառըս ի բարձունըս
Թագաւորին յաւիտէնից,
Որ եկն եւ մարմնացաւ ի սուրբ Կուսէն
Եւ փրկեաց զարարածըս ի մեղաց.
Օրհնեալ ես դու ի կանայս,
Բերկրեալ Տիրամայր եւ Կոյս։