Dwie miłości
Настройка шрифта
Nad strumykiem kalina przegląda się w wodzie;
We wsi dziewczę urodne, że aż duszę bodzie.
U kaliny zieloność i kwiecie, i rosa;
U dziewicy i młodość, i w oczach niebiosa.
Słowik znalazł kalinę i do niej przylata;
Młodzian spotkał dziewicę --- i zapomniał świata.
Jeden śpiewa kalinie caluteńkie noce;
Drugi sercem połyka, co dziewa szczebioce.
Kalina rada słucha słowika do rana;
Dziewa kocha młodzieńca, nawzajem kochana.
Słowik w rosy kropelce widzi siebie żywo;
Młodzian w oku dziewicy swą dolę życzliwą.
Jeden głosek odświeża, latając na parów;
Drugi siły nabiera do świętych zamiarów...
Przyszła burza, z kaliny otrzęsła się rosa;
Mgła ziemska w oczach dziewy zaćmiła niebiosa.
W wieczór słowik przyleciał --- i nie znalazł siebie!
Młodzian spojrzał na dziewę --- nie poczuł się w niebie!
Pieśń słowika zamarła, poleciał za morze;
Młodzian z piersią rozbitą poszedł na bezdroże.
Żyje dawna kalina i śpiewaka nęci;
Żyje dawna dziewica w krainie pamięci.
Słowik niechcąc --- co wiosnę na parów przylata;
Młodzian niechcąc --- dla dziewy zapomina świata.
Лира, поэтический портал · https://lira-poetry.ru/biblioteka/stihi/vintsenty-korotynskiy/dwie-milosci/
Есть видео или песня на эти стихи? Добавьте ссылку
Войдите, чтобы добавить ссылку на видео или песню.
- Лайки: 0
- Просмотры: 1
- Комментарии: 0
- 0 Войдите, чтобы добавить в избранное
Комментарии
Комментариев пока нет. Будьте первым.