Разрытая магіла

Polatuj nad groby,
Piosenko żałoby.
Żygliński.
Дробны дождж сячэ, ліецца;
Вецер злосна ў хату рвецца,
У полі стогнам аддаецца,
Стукне ў дзьверы і вакно; -
Сэрцэ беднае заб‘ецца
І адразу ў ім прачнецца,
І адразу скалыхнецца
Усё што згінуло даўно.
Ўспомніць сэрцэ, што любіло,
Успомніць моладасць і сілу,
Ўсё, што знікло і уплыло,
Усё успомніць, як у сьне, -
Бачу: сэрцэ не забыло,
Што жыцьцё ў ім загубіло…
І разрытаю магілай
Вее сумна на мяне.