Подбор наугад

Случайный стих

Классика, современные авторы или поздравления: выберите тему, век, направление или повод и листайте стихи наугад. Повторов нет, пока не кончится подборка, а «Назад» вернёт к предыдущему.

Откуда брать стихи
Фильтры библиотеки классики
Поэт Винценты Коротынский
Сбросить фильтры
Библиотека классики

Odysseja gładysza

Czubek zadarty lśni się pomadą,
Na oku szkiełko w złotéj oprawie,
Ręka związana wstążeczką bladą,
Stanik przecięty jak osa prawie;
U kamizelki porządnym szykiem
Wiszą jak w kramie pieczątki, sprzączki,
Kotwica, krzyżyk, serce z płomykiem —
Dar (jak powiada) kochanéj rączki;
Z misterną gałką laseczka w dłoni,
Głos, co się ciągle zniża, podwyższa,
A mina gęsta jak na sto koni:
Macie gładysza.

Wstał o południu, — wzdycha, poziewa,
Zapija wodę, cygaro pali;
Ale o drugiéj czeka go dziewa,
Pora się udać do swéj Walhali.
Siadł u źwierciadła... mija godzina.
Stroi się, stroi — lecz się nieładzi;
Już się naprawdę dąsać poczyna,
Lecz ziewnął, kichnął — snadź będą radzi.
Wreszcie gotowa cała parada,
Włożył kapelusz z giestem Jowisza, —
Zdjął przed źwierciadłem — kłania się — wkłada:
Macie gładysza.

Sentymentalna jego bogini,
Gdy wielbicielów lepszych niestało,
Ciężkiéj potrzebie ofiarę czyni,
Daje mu serce i rączkę białą.
Lecz dzisiaj dawny jéj przeniewierca
Wrócił jak czuły, wierny kochanek,
Nieanonsując wkroczył do serca, —
A gładysz dostał grochowy wianek.
Właśnie gruchali; on wszedł, — i pani
Ostrém wejrzeniem bodzie przybysza.
Biedak złorzeczy, że niewstał raniéj:
Macie gładysza.

Wybiegł z rozpaczą; — nosi perory:
Młodym poczciwcom, że postęp rośnie;
Starym dewotkom, że pleban chory;
Dziadom, że Turek Chińczyka chłośnie.
Sąsiedzi chwalą wieści pieszczocha;
Zaraz więc pieje swoję renomę:
Że go kochają, lecz on niekocha,
Bo tu dziewczęta wszystkie poziome;
Choć jada kaszkę z świécą łojową,
Klnie się, że xięcia za towarzysza,
Że miewa ucztę Lukullusową:
Macie gładysza.

Trafem zabłądził na obiad walny, —
Miodek sam prosił: léj co się zmieści!
I nasz bohater sentymentalny,
Zwolna, pomału, pozbył boleści.
„Ty niezechciałaś, to będzie druga!”
Więc Adolfińcię w niepamięć rzuca,
I do Kurduli śmieje się, mruga,
Kwiecistą mową morduje płuca.
Jego dostatki — Krezów karbona;
W męztwie i sile — Czarny Zawisza;
A ród, mospanie — krew’ Palemona:
Macie gładysza.

Z gradem czułostek, w uchu Kurduli
Mżą się gładysza dzielni przodkowie;
A gdy ich cnoty wielbi najczuléj,
Toć i o swoich nawiasem powie.
On jak Ossyan „Wlazł kotek” pieje;
Lepiéj niż Niuton umié grę wista;
Czytał „Rynalda” — to całe dzieje;
Wié gdzie posagi — ot i statysta.
Zakończył myślą z Kanonów wziętą,
Że na cześć swego w herbie bardysza,
Ślubu, jak chłopi, nieweźmie w święto:
Macie gładysza.

Ale Kurdula to szczwany zając;
Wié, co są perły, a co jest pianka...
Gładysz omylon, wraca śpiewając:
„Siedzę ja sobie pewnego ranka.”
W łóżku marzenia tcze nieustannie:
„Anna... Barbara“... szepce pocichu;
I zasnął, kończąc spis na „Zuzannie,“
Jakby kolibrzyk w róży kielichu.
Tak ze szczęsnymi stanął na równi;
W głowie i sercu słodziutka cisza...
Ni Bogu świécy, ni czartu główni:
Macie gładysza.

Как устроен случайный стих

В «Библиотеке классики» больше двадцати пяти тысяч стихотворений русских и зарубежных поэтов, а современные авторы «Лиры» публикуют новые стихи и поздравления каждый день. Случайный стих помогает читать без плана: вместо списков и поиска - одно стихотворение за раз.

Подборка перемешивается заново для каждого читателя. Пока вы листаете, стихи не повторяются; когда подборка закончится, её можно перемешать снова. По умолчанию показываются стихотворения до 100 строк, чтобы наугад не выпадали длинные поэмы: если нужны и они, выберите «Любой длины». Стрелки ← и → на клавиатуре и свайп на телефоне тоже переключают стихи.