Panu Stanisławowi Mińskiemu z Mińska
Myśląc, komubym pod rozsądek ostry
Miał dać tę sprawę dwu królów walecznych,
Tyś przed inszymi, mówiąc bez pochlebstwa,
W oczu mych stanął, bo cię bóg nadarzył
Tem, co dziś w ludziach jest nowiną wielką.
Uprzedzasz lata klejnoty drogiemi,
Poważna ludzkość buja nad któremi,
I tać zniewala wszystkie ludzie prawie.
Chciałem wyrazić szczęścia odmiennego
Obraz, w którem był ojciec z córą swoją.
Dziś jest hetmanem sławnym, jutro śmiechem
Nieprzyjacielskim i ludzkiem igrzyskiem.
Z wojny się wrócił Jeftes człekiem sławnym,
W domu żal, kłopot zastał przyjechawszy.
Ty, w wspomnione przymioty bogaty,
Żyj trzystoletni wiek, patrząc na ty
Nietrwałe, prędkie ludzkie odmienności.